Αγνώστου μητρός

Μια σύνθεση κατόπιν παραγγελίας του διευθυντή μου

ΑΓΝΏΣΤΟΥ  ΜΗΤΡΌΣ

Καλύτερο κι από του Οδυσσέα έφτιαξα Δούρειο ίππο!
Στην πολιορκία μου έπεσε η Τροία, μα η καρδιά σου ακόμα καλά κρατεί!
Η τέχνη μου απαράμιλλη- όπως πάντα-, ίδια όμως  η καρδιά σου και απαράλλαχτη!
Αναρωτιέμαι τι να έφταιξε!
Όλες μου τις τεχνικές τις επιστράτευσα.
Να φταίει το γένος άραγε, το θηλυκό της τέχνης;
Τα θηλυκά άλλωστε ανέκαθεν υπήρξαν  και παράγοντες συμφοράς…

Στέκομαι και λέω:’’θα κάνω χρήση αρσενικού! Προς θεού, δεν εννοούσα στοιχείο της χημείας. Τη χημεία επιδιώκω μεταξύ μας’’.
Είπα:«Θα γίνω εγώ ο κριός. Πολιορκητικός βέβαια.
… Η άλωση επήλθε σχετικά εύκολα.
-Όχι, δεν είναι δική μου επινόηση.
 Βρίσκεται μακριά από τις επιδιώξεις μου…

Ένας νεαρός πορθητής, φόρεσε γυαλιά σε μένα, σ΄ έναν Οδυσσέα!
Ένας νεαρός πορθητής, φόρεσε τα καλά σε σένα, μια σύγχρονη Πηνελόπη.
-Μίλησέ μου γι’ αυτόν. Έστω δυο-τρεις κουβέντες μόνο.
-Δυο-τρεις κουβέντες και είναι αρκετές.
Αγνώστου μητρός, αγνώστων λοιπών στοιχείων.
-Μήπως για τον πατέρα του, κάτι εσύ γνωρίζεις;
-Α! γνωστού πατρός!

Δια χειρός

Δημήτρη Ντίτουρα

(12 Ιουνίου 2007)