Το ...Θαύμα

         Για το θαυμαστότερο των θαυμάτων, τις δυο υπέροχες κόρες μου,

        την Ηλιάνα  και τη Σταυρούλα!

                                                                                                           

Το... θαύμα!

Όλου του κόσμου οι διαδρομές
σμίγουν στο δικό σου σταθμό.
Εκεί που ώρες τώρα περιμένεις
στην αίθουσα του πόνου, τη ζωή ν΄αναστηθεί...!
Υποφέρεις! Το ξέρω.
Μάθε να χαμογελάς.
Ζωή μου δίνεις...

Μοιραία και για μένα, ο επόμενος, τελευταίος
και πιο σημαντικός σταθμός, εσύ!
Μια «ενδιαφέρουσα» στάση...

Η Διακεκριμένη θέση στη ζωή σου
κατειλημμένη από καιρό...Πάνε τώρα κοντά εννέα μήνες...
Σε μια γωνιά θα αρκεστώ της αίθουσας αναμονής.
Θα καρτερώ...τη σειρά μου.
Άπονη καρδιά!

Η αγωνία βελονιάζει τη ψυχή μου...
Αναμμένα κάρβουνα στην καρδιά μου!
Αναμμένα λαμπιόνια ,
σε κάθε λογής μηχανήματα του μαιευτηρίου.
«Η σωτηρία», ας το αποκαλέσω.
Σωτηρία για πολλούς:
Για σένα, για μένα! Ήταν όλοι τους εκεί!
Φίλοι, συγγενείς και ο παππούς Ηλίας.
Μας έλεγε: Η ζωή εδώ τελειώνει...

Δεν έχεις τέλος, Μπάρμπα Λιά!
Σαν τελειώσει μια ζωή,
δύο ζωές αρχίζουν...




Σκυταλοδρομία ζωής για τρεις.
Εσύ, καλά τα πήγες...
Στηρίζουμε, πλέον, τις ελπίδες μας
σε δύο ανερχόμενα αστέρια:
Την Ηλιάνα!
Τη Σταυρούλα!
Προετοιμασία πολύ καλή για μια ζωή
γεμάτη εμπόδια...!

Ένας πόνος, διπλή χαρά!
Έσμιξε η Δύση μαζί με την Ανατολή!
Το Θαύμα έγινε!
Έτσι αρχίζει μια ζωή!
Έτσι αρχίζει κι άλλη ζωή!

Δυο ζωές, όλη μας η ζωή...
Δυο ζωές, όλη μου η ζωή...
Καλωσορίσατε στη ζωή ...των Θαυμάτων!
Θαύμα!

Δια χειρός

Δημήτρη Ντίτουρα

20-05-2009